שיר המעלות אליך נשאתי
פרטים: אידיש 43 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט דורך דעם קאפיטל תהילים "שיר המעלות אליך נשאתי את עיני", און ער ערקלערט וואס עס מיינט אז דער אויבערשטער אליין איז דער מבטח פון א איד, ווי אזוי א עבד קוקט נאר צו דער האנט וואס שלאגט אים, און פארוואס כלל ישראל שרייט צוויי מאל "חננו" פון דער בושה פונעם גלות.
דער משגיח לערנט "אליך נשאתי את עיני היושבי בשמים" אז דוד המלך רעדט פאר כלל ישראל אין גלות. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אויף "והיה ה' מבטחו": מ'דארף טאן השתדלות, אבער דער מבטח מוז זיין דער אויבערשטער, נישט די געשעפט. צוויי מעשיות ווייזן עס, דער בעל שם טוב וואס האט געקלאפט ביי א גביר און ר' פנחס קאריצער וואס האט צוריקגעווארפן א מטבע, און דערמיט איז מתורץ רש"י פארוואס יוסף איז געזעסן נאך צוויי יאר אין תפיסה. "היושבי" מיינט מיין אייגענער גאט אין הימל, און דער בטחון טאר קיינמאל נישט אויפהערן. אזוי ווי עבדים קוקן צו דער האנט פון זייער האר, ווענדט זיך א איד מיט יסורים צו דעם וואס שיקט זיי. דורך דעם עין תלויה פון "חזיר מיער" ווייזט ער ווי אזוי דער גלות קען זיך איבערדרייען. דאס צווייטע "חננו" איז א געשריי פון הארצן, אזוי ווי "מהר מהר" און אליהו'ס "עננו עננו". צום סוף ערקלערט ער מיט ר' שמשון רפאל הירש אז דער גלות איז א שליחות צו די אומות, וואס אידן טראגן מיט שטאלץ טראץ זייער שפאט.
ענינים: בטחון · השגחה פרטית · תהלים