שיר המעלות הבטחים בה'

פרטים: אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף די לעצטע פסוקים פון שיר המעלות הבוטחים און דעם אנהייב פון שיר המעלות בשוב, ערקלערט דער משגיח פארוואס צדיקים נעמען אן די גזירות פון הימל, פארוואס יעדע נשמה ווערט געמאסטן לויט איר מדריגה, און פארוואס די גאולה וועט זיין "כחולמים".

דער משגיח ערקלערט דעם פסוק "כי לא ינוח שבט הרשע על גורל הצדיקים": די הערשאפט פון די רשעים איז נאר צייטווייליג, דערפאר הייבן צדיקים נישט אויף די האנט קעגן איר. ער ווייזט עס ביי די צדיקים פון גירוש ספרד, ביי די עשרה הרוגי מלכות, ביי די צדיקים אין דער מלחמה, און מיט א מעשה פונעם רוזשינער. אויף "היטיבה ה' לטובים ולישרים בלבותם" שטעלט ער אוועק די אמת'ע גוטע קעגן די צבועים, און דערציילט ווי דער קאצקער האט ארויסגעפירט א לץ פון רבי בונים'ס חבורה. פון נעגל וואסער גייט ער אריבער צו די מדריגות אין נשמות און אין תורה: דער שולחן ערוך איז דער מינימום, און פאר א העכערן מענטש ווערט לפנים משורת הדין א דין, ווי ביי דער מעשה פון רבה בר בר חנה. ממילא טאר מען נישט לאכן פון די חומרות פון גרעסערע אידן. צום סוף ברענגט ער עטליכע פשטים אין "היינו כחולמים".

ענינים: תהלים · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה · התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט