התעוררות למצוות החג; מצה מאכל שהוא למעלה מן הזמן; קרבן פסח - בחינת אחדות ; מכת בכורות - בני בכורי ישראל.
פרטים: מהר"ל גבורת ה' תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 27 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויפן יסוד פונעם מהר"ל ערקלערט דער משגיח אז מצה, קרבן פסח און מכת בכורות ווייזן אלע אויף דעם אחדות פון השם יתברך, וואס איז העכער פון זמן, מקום און פירוד, און ער ענדיגט מיט א ווארט זיך צו שטארקן אין אמונה און זיך צוגרייטן צו משיח.
דער משגיח עפנט מיט דעם אז די אכילה פון א איד איז עבודת השם, און אז אין גלות איז אכילת מצה די איינציגע אכילה וואס איז געבליבן פון דער תורה; ער רעדט וועגן די מנהגים און חומרות פון פסח, וואס ער פארבינדט מיט דעם אז חמץ איז דער יצר הרע. מיטן מהר"ל ערקלערט ער אז מצה איז א מאכל וואס איז העכער פון זמן: חמץ איז מעל, וואסער און זמן, און יציאת מצרים איז געווען למעלה מן הטבע און למעלה מן הזמן, דערפאר הייסט ניסן "ראשון". ער לייגט צו אז חמץ פארנעמט מער מקום ווי זיין אמת, א עדות שקר, און מצה זאגט עדות אמת. דער קרבן פסח, וואס ווערט געשחט בין הערבים, געבראטן גאנץ און געגעסן אין איין חבורה, ווייזט אויפן אחדות פון השם. מכת בכורות האט געשלאגן די ראשית פון דער קליפה און אנטפלעקט אז יעדער איד איז א בכור. דערנאך קומט א לאנגע שמועס וועגן דעם נומער צוויי, די שירה פון דער צפרדע און דער צפרדע פון רבי עקיבא, און דער משגיח ענדיגט מיט די סימנים פון משיח און דעם חיוב זיך צו שטארקן אין אמונה.
ענינים: מצה, מיכלא דמהימנותא · גלות מצרים און די מכות · ליל הסדר