“קול דודי דופק פתחי לי אחותי רעיתי שראשי נמלא טל”

פרטים: ניסן תשמ"ג (1982–83) אידיש 1 שעה 16 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אין ניסן קלאפט דער רבונו של עולם אן ביי יעדן אידס הארץ, "קול דודי דופק... פתחי לי", און עפנט אויף די טויערן פון ברכה, און אז די עבודה פון דעם חודש איז ארויסצונעמען דעם חמץ פונעם יצר הרע און אריינצונעמען אמונה דורך דער מצה.

דער משגיח עפנט מיט ניסן אלס דער חודש פון התחדשות, ווען די וועלט איז באשאפן געווארן און די גאנצע טבע כאפט זיך אויף פונעם שלאף פונעם ווינטער מיט א סארט תחיית המתים, ווייל די אידן זענען דעמאלט געבוירן געווארן אלס א פאלק ביי יציאת מצרים. אין ניסן קומט ארונטער אהבה, שירה און ברכה, און יעדער האט די בחירה וואס צו טון דערמיט. די טויערן פון אויבן עפענען זיך: דער רבונו של עולם קלאפט ביי יעדן אידס הארץ, "קול דודי דופק... פתחי לי", און ברענגט דעם טל פון ברכה. ער ערקלערט דעם קליינעם א' פון ויקרא, מצה אלס "פטירא", אן עפענונג, דעם חסד פון ניסן קעגן דעם דין פון תשרי, און דעם פנקס פונעם חוזה פון לובלין. די עבודה פונעם חודש איז ביעור חמץ, דער יצר הרע, און עסן מצה, דאס מאכל פון אמונה. ער ענדיגט מיט זיך אנשפארן אויפן רבונו של עולם אלס דער שורש פון שמחה, און מיט אברהם אבינו, דער ראש למאמינים.

ענינים: חודש ניסן · מצה, מיכלא דמהימנותא · חמץ און די הכנה צו פסח

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט