דרוש בענין: זמן של חודש ניסן הוא הנקודה האמצעות שבשנה
פרטים: ניסן תשל"ה (1974–75) אידיש 56 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז חודש ניסן, דער חודש פון חסד און פון יציאת מצרים, איז די נקודה און דער שורש פונעם גאנצן יאר, אזוי ווי דער מקום המקדש איז די נקודה פון וואו די וועלט איז געוואקסן, און "דרוש דרש משה" איז דער מיטן פון דער תורה.
דער משגיח עפנט מיט דער מצוה פון אמונה, וואס איז דער שורש פון אלע מצוות, און מיטן רמב"ן אז יעדע מצוה איז א זכר ליציאת מצרים; ממילא איז פסח דער ראש פון אלע מועדים און ניסן דער ראש פון די חדשים. ער ברענגט די מחלוקת פון רבי אליעזר און רבי יהושע צי די וועלט איז באשאפן געווארן אין תשרי, מיט מדת הדין, אדער אין ניסן, מיט מדת החסד. דערנאך ערקלערט ער פארוואס א זקן ממרא איז נאר חייב אין לשכת הגזית: די וועלט איז געוואקסן פון איין נקודה, דער אבן השתיה, און דער סנהדרין וואס זיצט דארט האט דעם כח פונעם שורש. אזוי איז אויך דער מיטן פון ספר דברים, און דער מיטן פון דער תורה, "דרוש דרש משה". דער פסוק רעדט פונעם שעיר פון ראש חודש ניסן וואס איז פארברענט געווארן, און דער משגיח ערקלערט עס מיט מיעוט הירח און מיט די קשיות אויפן רבונו של עולם, וואס וועלן פארענטפערט ווערן לעתיד לבוא; א טעם דערפון האט אהרן פארדינט מיט זיין שווייגן. ער ענדיגט מיט א מעשה פונעם חוזה פון לובלין און מיט חיזוק אין אמונה אין חודש ניסן.
ענינים: חודש ניסן · ראש חודש און די חדשים · יסודי האמונה