צד א: הנחיצות שהמצות יאפו ע"י יר"ש

פרטים: פסח תשס"ז (2006–07) אידיש 31 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די קדושה פון א מצה, אזוי ווי ביי א ספר תורה, קומט פונעם רבונו של עולם דורך א שליח וואס טוט לשמה, און דערפאר דארפן די מצות געבאקן ווערן דורך יראי שמים מיט כוונה און מיט שמחה.

דער משגיח עפנט מיטן חסד לאברהם: אין די דרייסיג טעג פאר פסח נעמט דער רבונו של עולם ארויס אידן פון דער קליפה פון מצרים, יעדן טאג א דרייסיגסטל, און מ'דארף זיך צוגרייטן דערצו מיט זכירת יציאת מצרים און קבלת עול מלכות שמים. ער ברענגט דעם אור החיים אז אין מצרים זענען אידן אריינגעפאלן אין מ"ט שערי טומאה, און פאר משיח וועלן זיי אריינפאלן אין שער הנו"ן, וואו נאר דער כח התורה קען זיי ארויסנעמען; אזוי טייטשט ער דעם רשע אין דער הגדה. ער ערקלערט אז פסח, וואס זיין עונש איז כרת, איז דער יסוד וואס פארבינדט א איד מיטן רבונו של עולם, די צייט פון אמונה, און די מצה איז איר מאכל. דערנאך ווייזט ער פון א סופר, וואס איז נאר א שליח, אז די קדושה הענגט אין דער כוונה לשמה, און ער מוטיגט צו גיין אליין באקן מצות מיט כוונה און שמחה, און עסן אזעלכע מצות א גאנץ פסח, ווייל אין זיי ליגן די זעלבע שמות הקדושים ווי אין מצרים.

ענינים: מצה, מיכלא דמהימנותא · פסח און חודש ניסן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט