צד א: פסח - יו"ט של עשיית המצוות

פרטים: פסח תשס"ג (2002–03) אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פסח, דער ראש פון אלע מועדים און דער יום טוב פון אברהם אבינו, איז די צייט פון אמונה, וואס א איד ציט אריין אין זיך דורך די מצוות פונעם יום טוב און בפרט דורך א מצה וואס איז געבאקן מיט הארץ, און די געשענישן פון דער צייט רופן זיך צו גרייטן ערנסט אויף משיח.

דער משגיח עפנט אז יעדער פסח און יעדער שבת איז גרעסער ווי דער פריערדיגער: די דורות ווערן נידריגער, אבער פונקט ווייל זיי זענען אזוי נידריג קענען זיי מתקן זיין ניצוצות וואס די פריערדיגע דורות האבן נישט דערגרייכט, און די גופים ווערן אלץ מער אויסגעלייטערט. דערפאר זענען מצוות, וואס מ'טוט מיטן גוף, אין דעם פרט גרעסער ווי תורה. חודש ניסן איז פול מיט עשיות, און פסח, דער יום טוב פון אברהם אבינו, איז דער שורש פון אלע מועדים. דערנאך רעדט ער וועגן דער מלחמה פון דער צייט, ברענגט מסורות פון צדיקים אז די פעלקער וועלן אריינגעשלעפט ווערן אין א מלחמה פאר משיח, און מאנט מ'זאל זיך ערנסט צוגרייטן און עס נישט מקלקל זיין. דורך די צוויי טעמים פון שבת ווייזט ער אז יציאת מצרים האט אנטפלעקט די עשרה מאמרות פון מעשה בראשית און איז דער שורש פון אמונה. יעדער איד האט אמונה בירושה פון אברהם אבינו; פסח און די מצה, דאס מיכלא דמהימנותא, ברענגען עס צו התגלות, דערפאר דארף די מצה געבאקן ווערן פון ערליכע אידן מיט הארץ, נישט מעכאניש.

ענינים: פסח און חודש ניסן · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · מצה, מיכלא דמהימנותא · אברהם אבינו

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט