שמחים בפורים שלכל עומק שנופל יהודי' מכל מקום הוא חלק מה' (שייכות לפרשת זכור ותצוה)
פרטים: פורים תשל"א (1970–71) אידיש 1 שעה 16 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז פורים איז דער יום טוב פון די נחשלים, די אידן וואס זענען אמטיפסטן געפאלן, ווייל ווי טיף א איד זאל נישט פאלן בלייבט ער א חלק פונעם אייבערשטן, און פורים דארף ער זיך דערמיט פרייען.
דער משגיח עפנט מיט פרשת תצוה, וואס מ'לייענט אין דער וואך פון פרשת זכור, וואו משה רבינו'ס נאמען שטייט נישט. המן האט אויסגעקליבן אדר ווייל ער האט געמיינט אז משה'ס זכות האט זיך געענדיגט, אבער ביי אידן איז נישטא קיין מיתת משה: עס קומט אלעמאל א יהושע וואס טראגט ווייטער די תורה. עמלק האט אטאקירט די נחשלים וואס דער ענן האט ארויסגעווארפן פון מחנה, אידן וואס די תורה רופט "ולא ירא אלקים", און דאך פירט דער אייבערשטער פאר זיי א מלחמה. דער חושך איז די שטארקסטע פונקט פאר עמוד השחר, אזוי ווי אין מצרים, אין בבל און פאר משיח. פורים איז געקומען דורך א גורל, אן הארעוואניע, א סימן אז יעדער איד איז דעם אייבערשטנס חלק; א קינד פון א מלך וואס פאלט אריין אין בלאטע בלייבט זיין קינד. די מגילה איז אן אגרת, א בריוו צו יעדן איד באזונדער, וואס ווייטער אלץ מער. נאך מעשיות און די תפילות פון פורים, ווארנט דער משגיח קעגן ליצנות און ענדיגט מיט אהרן, וואס האט זוכה געווען צום חושן ווייל ער האט זיך געפרייט מיט זיין ברודערס גדלות.
ענינים: פורים · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · די מעלה פון יעדן איד