הכנת עני לשבועות - שועתנו קבל ושמע צעקתנו

פרטים: שבועות תשמ"ד (1983–84) אידיש 1 שעה 4 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויפן לעצטן טאג פון ספירה לערנט דער משגיח אז די אמת'ע הכנה צו שבועות איז דער געשריי פון "שועתנו קבל" פון איינעם וואס ווייסט אז ער איז נישט גרייט, דער כח התפילה וואס מגילת רות ווייזט, און עבודת השם מיט פרישקייט און מיט ערנסטקייט.

דער משגיח מערקט אן אז שבועות, נישט אזוי ווי פסח און סוכות, האט נישט קיין גשמיות'דיגע הכנה; די הכנה איז קדושה, אחדות און תשובה, וואס מ'ארבעט אויף דעם די ימי הספירה. ווער עס קומט צו דער לעצטער וואך און זעט ווי ווייניג ער האט אויפגעטון, האט די שורה פון אנא בכח פון יענער וואך: "שועתנו קבל... יודע תעלומות", א געשריי צום רבונו של עולם וואס ווייסט דעם באהאלטענעם רצון פון יעדן איד צו מקבל זיין די תורה. אפילו די הגבלה ביי הר סיני, צו וויסן אז מ'טאר נישט ארויפגיין, איז אליין א הכנה. דערנאך ערקלערט ער פארוואס מ'ליינט מגילת רות שבועות: דער תרגום רעכנט אויס צען הונגערן, דער לעצטער א הונגער צו הערן דבר השם פאר משיח, און בועז האט אפגעשטעלט זיין הונגער מיט תפילה; די מגילה, דער ייחוס פון דוד המלך וואס איז דער עמוד התפילה, קומט צו לערנען דעם כח התפילה. ווייטער מאנט ער פרישקייט און ערנסטקייט אין עבודת השם: רות קעגן ערפה, תוספות וועגן קלות ראש ביי מתן תורה, נישט רעדן פארן דאווענען, און דאווענען מיטן ציבור, און ער שליסט מיט א רוף צו שרייען צום רבונו של עולם אויפן לעצטן טאג פון ספירה.

ענינים: הכנה צו קבלת התורה · דער כח פון תפילה · מגילת רות · התחדשות אין עבודת השם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט