“זכור את יום אשר עמדת לפני ה' אלוקיך בחורב”
פרטים: שבועות תש"ס (1999–2000) אידיש 29 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט די אזהרה פון דער תורה קיינמאל נישט צו פארגעסן דעם יום אשר עמדת לפני ה' אלקיך בחורב, און ווי אזוי דער טאג קומט צוריק יעדן שבועות כדי מ'זאל מקבל זיין די תורה פון דאס ניי.
דער משגיח עפנט מיט די פסוקים אין דברים וואס ווארענען מיט עטליכע לשונות נישט צו פארגעסן דעם יום אשר עמדת בחורב און עס איבערצוגעבן די קינדער: הר סיני, וואו יעדער איד האט געהערט ווי דער אייבערשטער רעדט, איז דער יסוד פון אמונה. ער ערקלערט אז יעדע זאך אין דער תורה איז איינגעקריצט אין איר צייט, ממילא קומען די זעלבע אורות צוריק יעדעס יאר, און שבועות קומט ארונטער מתן תורה פון דאס ניי, אזוי ווי צדיקים האבן עס דורכגעלעבט; אן עבירה איז נאר א חציצה וואס לאזט דעם גוף נישט שפירן. די עבודה פון שבועות איז צו ווערן א כלי קיבול פאר דער תורה, בפרט ביי אהבה רבה און ביי קריאת עשרת הדברות. מיט א משל פון א חתן וואס באצאלט אלעס אבער ברענגט נישט די טבעת, ווארנט ער נישט צו שלאפן ביים עיקר נאך א נאכט וואך זיין. ער דערציילט פונעם בעלזער רב'ס הארץ פאר שבועות און פונעם סאטמארער רב'ס ליינען, ער שטארקט די חשיבות פון עבודה אין א פארפעסטעטן דור, און ער שליסט מיטן מדרש איבער די הערנער פונעם איל פון יצחק און א בקשה אויף רחמים פאר אלע אידן.
ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · יסודי האמונה