השקלים ששכח משה הציל את ישראל מהמן (התעוררות לאדר - פורים)

פרטים: שקלים תשנ"ה (1994–95) אידיש 1 שעה 32 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די איבעריגע שקלים וואס משה רבינו האט פארגעסן זענען געקומען פון די פארגעסענע אידן מחוץ למחנה, און אז דער אייבערשטער פארגעסט זיי קיינמאל נישט; דערפאר האבן המן'ס שקלים נישט געהאלפן, און אדר, דער פארגעסענער חודש, איז געווארן א צייט פון ישועה און תפילה.

דער משגיח עפנט מיטן מדרש אז משה רבינו האט געגעבן א חשבון פונעם כסף פון מחצית השקל, אבער האט פארגעסן וואס ער האט געמאכט פון די איבעריגע 1,775 שקלים, ביז מ'האט אים דערמאנט אז דערפון זענען געווארן די ווים פאר די עמודים. ער פארבינדט דאס מיט המן'ס צען טויזנט כיכר כסף, וואס תוספות רעכנט אויס קעגן די שקלים פון די 600,000 אליין, און פרעגט פארוואס המן האט נישט גערעכנט די 3,550 איבעריגע. דער תירוץ גייט דורך די נחשלים פון שבט דן, עובדי עבודה זרה וואס זענען ארויסגעשטויסן געווארן מחוץ למחנה און עמלק האט זיך מיט זיי געטשעפעט; פרשת זכור לערנט אז דער אייבערשטער האט זיי נאך אלץ ליב. די פארגעסענע אידן זענען קעגן די לעצטע פסוקים פון דער תורה, קעגן די הלכות וואס זענען פארגעסן געווארן ביי משה'ס פטירה, און קעגן אדר, דעם פארגעסענעם דרייצנטן חודש. די נשמה פון רבי עקיבא האט משה רבינו דערמאנט, "כי לא לנצח ישכח אביון". צום סוף ברענגט ער דעם חתם סופר אויף דער סעודה פון אחשורוש, רעדט וועגן דעם כח פון תפילה אין אדר, דעם יערות דבש'ס לאנגן דאווענען, און זיך צוגרייטן צו דער גרויסער ליכטיגקייט פון פורים.

ענינים: די ארבע פרשיות · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · חודש אדר · מגילת אסתר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט