בימי ספירה צריכים לעשות תשובה על שורש העבירות - המדות (שייכות לפרשת קדושים)

פרטים: ספירה תשמ"ב (1981–82) אידיש 1 שעה 27 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די ימי הספירה, וואס זענען דער אנפאנג און דער שורש פונעם יאר, זענען די צייט צו טאן תשובה אויפן שורש פון די עבירות, די מידות, און אז דאס איז דער פשט פון "קדושים תהיו".

דער משגיח עפנט מיט "קדושים תהיו" און שטעלט אוועק חנוך, וואס האט זיך אפגעזונדערט און איז געווארן א מלאך, קעגן אברהם אבינו, וואס האט זיך אראפגעלאזט צו די מענטשן. דערנאך פרעגט ער פארוואס עס זענען דא דריי צייטן פון תשובה: ספירה, שובבים, און אלול-תשרי. מיט דער מחלוקת צי די וועלט איז באשאפן געווארן אין תשרי אדער אין ניסן, ערקלערט ער אז ניסן איז די געבורט פון דער בריאה מיט חסד, און תשרי איז איר פולע וואוקס מיט דין. א לאנגער פאדעם גייט וועגן דעם ערשטן שעיר פון ראש חודש ניסן ביי הקמת המשכן, וואס מ'האט פארברענט ווייל יענעם טאג איז נישט געווען קיין מיעוט הירח, און וועגן נדב ואביהוא, וואס האבן געשפירט די ימות המשיח. דערנאך קומט ער צו זיין הויפט נקודה: ניסן און ספירה זענען די צייט צו פאררעכטן די שורשים, די מידות, פון וואו די עבירות וואקסן, בשעת תשרי איז פאר די מעשים און שובבים פאר אראפנעמען די פלעקן. ער טייטשט "קדושים תהיו" לויטן רמב"ן, זיך מקדש זיין אין וואס מ'מעג, און מאנט יעדן איינעם לויט זיין מדריגה צו וואקסן מיט דער בריאה אין די איבעריגע וואכן.

ענינים: ספירת העומר · מידות טובות · תשובה · ספר ויקרא

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט