ביאור הזוהר “בשבועות יפקון מגלותא;“ הלכות טהרה וקדושה בפרשיות הספירה; לימוד פרקי אבות - דרך ארץ קדמה לתורה

פרטים: ספירה אידיש 52 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון דער טומאה פון א יולדת אין פרשת תזריע ווייזט דער משגיח אז די ימי הספירה זענען געציילטע טעג פון טהרה און פון מתקן זיין די מידות, כדי מ'זאל אריינגעלאזט ווערן קיין ירושלים און צום הר סיני אום שבועות.

דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון יולדת און פרעגט פארוואס א מאמע וואס האט געבראכט א אידיש קינד אויף דער וועלט ווערט טמא. לויט דעם אור החיים, וואס ערקלערט פארוואס א מת פון א איד איז מטמא באהל, איז ער מסביר אז די קדושה וואס זי האט געטראגן איז אויסגעליידיגט געווארן, און ער פרעגט פארוואס דען איז די טומאה ביי א זכר קלענער ווי ביי א נקבה. דער תירוץ איז די ברית: אליהו הנביא, וואס האט קיינמאל נישט געגעסן פון עץ הדעת, קומט, און די טומאה ווערט אפגעשניטן; דערפאר שטייט דער פסוק פון מילה אינמיטן. דערנאך גייט ער איבער צו די ימי הספירה ווי א הכנה צום פופציגסטן טאג, ער איז מסביר דעם זוהר "בשבועות יפקון מגלותא", און ווייזט אז אין די סדרות פון ספירה געפינט זיך דער ספר טהרה און דער ספר קדושה פונעם רמב"ם. די געציילטע טעג זענען צו חשוב כדי בטל צו ווערן. צום סוף רעדט ער וועגן פרקי אבות און דרך ארץ קדמה לתורה, די תלמידים פון רבי עקיבא, און לשון הרע וואס טרייבט א מענטש ארויס פון ירושלים.

ענינים: ספירת העומר · טומאה, טהרה און מקוה · הכנה צו קבלת התורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט