צד א: יום של אמונה בדברים שהם למעלה מהשגתינו.
פרטים: סעודת זאת חנוכה תשמ"ה (1984–85) אידיש 46 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז חנוכה, און בפרט זאת חנוכה, קומט פון אן עולם וואס איז העכער פון מענטשליכן שכל, און דערפאר הענגט איר ליכט און דער גוטער חתימה פון כלל ישראל אין זייער אמונה פשוטה אין זאכן וואס מ'קען נישט פארשטיין.
דער משגיח עפנט מיט דער קשיא פון דער גמרא "מאי חנוכה", וואס מ'פרעגט נישט ביי קיין אנדער יום טוב, און ערקלערט אז דער תירוץ, אכט טעג, איז אליין דער פשט: אכט איז העכער פון די זיבן טעג פון טבע, און חנוכה קומט פון אן עולם וואס מ'קען נאר פרעגן אבער נישט וויסן. דאס געפינט ער אינעם נאמען חשמונאים, וואס איז שמן, ח' און "מאי", און אינעם שמן וואס גייט אלעמאל ארויף. מיט א משל פון א מלך וואס שפרינגט אריין אין בלאטע פאר זיין קינד ערקלערט ער פארוואס די ליכט גייט דאך ארונטער למטה מעשרה, די איינציגע הלכה פון חנוכה וואס איז מרומז אין דער משנה. דער נס האט מבטל געווען די חכמת יון וואס פאדערט צו פארשטיין אלעס. דורך דעם רמב"ן, דעם חידושי הרי"ם און דעם בני יששכר ווייזט ער אז דער אור הגנוז פון חנוכה ווערט קיינמאל נישט אויסגעלאשן, אזוי ווי שמיני עצרת. זאת חנוכה ענדיגט דעם דין פון ראש השנה, און דעמאלט געפינט הקב"ה באהאלטענע זכותים ביי יעדן איד, אזוי ווי דער אמרי אמת לערנט פון פרשת מקץ.
ענינים: זאת חנוכה · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע