ביום זה מנצח נקודה של הטוב על ריבוי הרע

פרטים: סעודת זאת חנוכה תשנ"ח (1997–98) אידיש 49 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אום זאת חנוכה געווינט די קליינע באהאלטענע נקודה פון קדושה אין יעדן איד, דער פך השמן וואס איז קיינמאל נישט געווארן טמא, איבער דעם גרויסן ריבוי פון רע, אזוי ווי די מעטים האבן מנצח געווען די רבים.

נאך א ניגון אין אנהייב פרעגט דער משגיח פארוואס יהודה חזר'ט איבער פאר יוסף אלעס וואס ביידע האבן שוין געוואוסט, און ענטפערט אז ער האט עס געוואלט מיישב זיין ביי זיך און מקבל זיין די הנהגה פונעם רבונו של עולם אין יעדן פרט. אין יעדע זאך איז פאראן דער אור הגנוז פונעם רצון השם, נאר די קליפה פון יון דעקט עס צו; די חנוכה ליכט ברענגען עס ארויס, אזוי ווי די צוויי ווערטער "אני יוסף" האבן פארענטפערט די גאנצע צרה פון די שבטים. ער ברענגט דעם שפת אמת אז אין די טעג דארף מען זיך מחזק זיין אין דער נקודה מועטת וואס געפינט זיך אין יעדן איד, דער ריינער פך וואס די ברכה רוט דערויף. חנוכה קומט פונעם עולם השמיני וואס איז העכער פון טבע, דערפאר איז דער נס געווען נישט לויט קיין כללים: א מעט האט מנצח געווען א סך. דערפאר איז זאת חנוכה די גמר חתימה פאר די וואס זייערע עבירות זענען מער ווי די זכיות. ער פארבינדט דאס מיט דעם נר מערבי, א מעשה פונעם רוזשינער מיט פשוט'ע אידן, דעם כותל מערבי און "לא מאסתים".

ענינים: זאת חנוכה · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · אור הגנוז · דער נס חנוכה און די יוונים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט