סוכה' צלא דמהמנותא' שמירה והגנה

פרטים: סוכות תש"ס (1999–2000) אידיש 1 שעה 19 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די סוכה, דער "צלא דמהימנותא", איז די העכערע אמונה פון בטחון, מיט וועלכן דער רבונו של עולם באשיצט כלל ישראל און שיקט יעדן איד די ניצוצות און די כלים פון זיין שליחות, און ער ברענגט דאס ארויס באריכות פון דער מעשה מיט נבות'ס כרם.

דער משגיח עפנט מיט ניסן און תשרי, די צוויי שורשים פון דער בריאה, און מיטן זוהר אז די מצה איז "מיכלא דמהימנותא" און די סוכה איז "צלא דמהימנותא". סוכות איז העכער, ווייל עס איז בטחון, די פרוכט פון אמונה, וואס ברענגט שמחה; עס איז יעקב אבינו'ס יום טוב. כלל ישראל האבן זוכה געווען צו דער סוכה ווייל זיי זענען ארויס פון מצרים אן צידה, און אין דער סוכה באשיצט זיי דער רבונו של עולם ווי א מאמע פויגל איבער אירע קינדער; אין די ענני כבוד האבן זיי געהאט אלעס. דערנאך ברענגט ער דעם בעל שם טוב אז אין דעם מענטשנס עסן, קליידער און זאכן ליגן ניצוצות פון זיין נפש, וואס מ'שיקט אים פאר זיין שליחות. דאס ווערט אויסגעארבעט ביי נבות, וואס האט נישט גענוצט זיין כח פון זינגען, און ביי אחאב, צו וועמען דער כרם האט באמת געהערט און וואס האט דורך אים תשובה געטאן. צום סוף רעדט ער פון די געשעענישן אין דער וועלט, פון דעם פחד פארן קומענדיגן יאר, און פון דער הגנה וואס די סוכה ברענגט פאר אלע אידן.

ענינים: סוכות · בטחון · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט