כפי שיושבים בסוכה כך ממשיכים בחינת ענני הכבוד

פרטים: סוכות תשנ"ה (1994–95) אידיש 24 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די סוכה איז א זכר צו די ענני הכבוד, און לויט ווי א איד זיצט אין סוכה מיט אמונה און בטחון, אזוי ציט ער אראפ זייער שמירה.

דער משגיח עפנט מיט דער הלכה אז דער סכך דארף לאזן אריינרעגענען, און מיט דער גמרא וואו רבי זירא לערנט ארויס די הייך פון סוכה פונעם פסוק "וסוכה תהיה לצל", און תוספות פרעגט אז דער זעלבער פסוק רעדט פון א מחסה פון רעגן. דער משנה ברורה ברענגט אז די כוונה פון דער מצוה איז א זכר צו די ענני הכבוד, און דער בני יששכר ערקלערט אז די ענני הכבוד זענען געווען א מתנה פון באקוועמליכקייט, נישט פון הכרח. ווי אזוי קען א סוכה וואס לאזט אריין רעגן זיין א זכר דערצו? דער משגיח ברענגט אז ביים בעל שם טוב האט אין סוכה נישט גערעגנט, און ער ערקלערט אז דער סכך איז געווען כשר, נאר דער בעל שם טוב האט נישט אריינגעלאזט דעם רעגן. די סוכה איז צילא דמהימנותא, פון יעקב אבינו דעם יסוד פון בטחון, און איר שמחה איז די רואיגקייט פון א איד וואס פארלאזט זיך אויפן אייבערשטן. די פולע שמירה וועט זיין לימות המשיח; היינט קריגט יעדער א מעין דערפון לויט זיין בטחון, וואס יעדע מצוה דארף האבן.

ענינים: סוכות · בטחון

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט