בענין התהפכות ירמיהו הנביא לשלמה המלך וט' באב לשמיני עצרת

פרטים: ט' באב תשס"ה (2004–05) אידיש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ירמיהו הנביא, דער נביא פונעם חורבן, איז א גלגול פון שלמה המלך, און אז תשעה באב, ירמיהו'ס טאג, וועט זיך איבערדרייען צו שמיני עצרת, דעם טאג פון שלמה המלך.

דער משגיח עפנט מיט שמיני עצרת, וואס איז דער מיטלפונקט פון אלע ימים טובים, און מיט איר הפטרה וואס זאגט אז שלמה המלך האט פארענדיגט "כל חשק שלמה". קיין מענטש דערגרייכט נישט אלץ, זאגט ער, נאר שלמה, וואס האט געהערשט איבער דער וועלט מיט חכמה און מיט שלום, האט אראפגעברענגט א דוגמא פון ימות המשיח. זיין צייט איז געווען א יחוד השלם צווישן הקב"ה און כנסת ישראל, און שמיני עצרת איז זיין טאג. תשעה באב איז דער היפך, א טאג פון כריתות, און ירמיהו הנביא איז זיין נפש. ער ברענגט פונעם חתם סופר אין נאמען פון די מקובלים אז ירמיהו איז א גלגול פון שלמה, וואס איז צוריקגעקומען צו זען דעם חורבן פונעם בית המקדש וואס ער האט געבויט. ממילא וועט תשעה באב ווערן שמיני עצרת. דאס ווייזט ער אין דער סעודה המפסקת פון א שבת ערב תשעה באב, אין דעם מפטיר פון פנחס, אינעם סוף פון מסכת תענית און אינעם ווארט "מועד" אין איכה, און ער רופט יעדן איד, בפרט צובראכענע בחורים, צו פילן וואס עס פעלט און ברענגען משיח.

ענינים: תשעה באב · שמיני עצרת און שמחת תורה · שלמה המלך · די נביאים און זייערע צייטן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט