chanukah L'Avreichim

פרטים: חנוכה תשע"ה (2014–15) אידיש 47 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה איז דער יום טוב פון הוד, לויבן און דאנקען דעם רבונו של עולם פון א געפיל אז מען האט גארנישט קומען, און אז די מידה דארף מען שעפן פון חנוכה אויף א גאנץ יאר, צו דאנקען אויף יעדע קלייניגקייט.

דער משגיח עפנט מיט די מידות פון די נעכט פון חנוכה, און זאגט אז חנוכה איז דער יום טוב פון הוד. ער ברענגט דעם ליובאוויטשער רבי'נס ווארט אז די פינפטע נאכט צינדט מען לויט בית הלל צום ערשטן מאל מער ווי לויט בית שמאי, און דעם רמב"ן אז די חנוכה ליכט פון אהרנס קינדער זענען אהרנס חלק וואס בלייבט אויף אייביג. הוד מיינט מודה זיין און לויבן, און ביידע זענען איינס: נאר דער וואס פילט אז עס קומט אים גארנישט קען באמת דאנקען, אזוי ווי אהרן וואס האט זיך געפרייט ווען משה איז אויסגעקליבן געווארן. דער אידישער טאג, די תפילה און שבת הייבן זיך אן מיט הודאה; יהודה, וואס הייסט נאך הודאה, און מתתיהו, א ניצוץ פון יהודה, האבן מתקן געווען חנוכה להודות ולהלל. לעתיד לבוא בלייבט נאר דער קרבן תודה, דערפאר דארף מען זיך דא צוגעוואוינען צו האבן א געשמאק אין לויבן, בפרט שבת און דורך נגינה. ער דערציילט א מעשה פון א איד אין לאגער וואס איז געראטעוועט געווארן דורך דעם וואס מען האט אים צוגעגנבעט דאס ברויט, רעדט וועגן די מאה ברכות, און לייענט א צוואה פון א צדיק וואס האט געדאנקט אויף יעדע קלייניגקייט.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · חנוכה · ענוה און ביטול

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט