Lag Beomer

פרטים: ל"ג בעומר אידיש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די דינרי זהב וואס רבי שמעון בן יוחאי האט מיט זיי אנגעפילט די בקעה פון מירון זענען געווען די סודות פון זיין תורה וואס האבן באקומען א גשמיות'דיגע פארעם, און אז יעדער איד קען זיך פרייען אויף זיין הילולא אפילו ווען ער פארשטייט אים נישט.

דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פונעם אריז"ל אז ס'איז א מצוה זיך צו פרייען מיט דער שמחה פון רבי שמעון בן יוחאי, וואס האט געהייסן אז מ'זאל זיך פרייען אויף זיין הילולא. רבי שמעון איז נישט געווען מושג אפילו ביי זיינע חברים, דערפאר פסק'נט מען ווי רבי יהודה, און לעתיד לבוא, ווען די וועלט וועט זיין פול מיט דעת ה', וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון. אבער אפילו דער פשוט'סטער איד האט א פלאץ ביי זיין שמחה. דערנאך דערציילט ער פון רשב"י'ס מופתים, בפרט ווי ער האט אנגעפילט א בקעה מיט דינרי זהב, און פרעגט פארוואס דער מדרש רופט עס א גרעסערער נס ביי רבי שמעון בן חלפתא ווען מ'האט צוריקגענומען זיין מתנה, און ביי רשב"י זאגט מען נישט אזוי. ער ענטפערט אז דאס גאלד איז געווען רשב"י'ס אייגענע סודות התורה וואס זענען געווען אויסגעשפרייט אין מירון, און זיי האבן באקומען א גשמיות'דיגע פארעם ווייל די תלמידים האבן געוויזן אז זיי זענען פאראינטערעסירט אין עשירות; ס'איז נישט געווען קיין מתנה פון הימל, און ווען זיי האבן זיך איינגעהאלטן איז עס צוריק געווארן תורה. ער ענדיגט מיט ברכות אז רשב"י'ס זכות זאל ברענגען די גאולה, און מיטן ניגון וואס דער סאטמארער רב האט זיך געלערנט אין מירון.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט