האש של חנוכה מעורר התפשטות הקדושה ע"י עבודת ה' בהתלהבות

פרטים: זאת חנוכה תשס"ח (2007–08) אידיש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער נר חנוכה, נישט אזוי ווי די מזוזה, טראגט ארויס דאס פייער פון קדושה, און אז זאת חנוכה דארף איבערטראגן דאס פייער פון זריזות און התלהבות אויפן גאנצן יאר.

דער משגיח שטעלט צוזאמען צוויי מצוות וואס גייען אין א פארל. די מזוזה, אויף רעכטס פאר דעם וואס קומט אריין, איז א שמירה אז די חיצונים זאלן נישט אריינקומען; דער נר חנוכה, אויף לינקס, איז פאר דעם וואס גייט ארויס, אז די קדושה זאל זיך פארשפרייטן אין רשות הרבים. אזוי אויך מילה און פריעה. אין גיהנום איז דא אש פאר עבירות און שלג פאר מצוות וואס מ'טוט מיט קאלטקייט, און די אכט ליכט פון חנוכה, למעלה מן הטבע, זענען דאס פייער פון זריזות וואס איז כנגד דעם שלג. אויף זאת חנוכה רופט ער אויף צו קומען מארגן פרי דאווענען מיט א קול. אזוי ווי שמיני עצרת ביי סוכות, איז דער אכטער טאג שווער צו פארלאזן און ער טראגט איבער דאס פייער אויפן יאר; חינוך מיינט התחדשות, און די קדושה וואס בלייבט נאך חנוכה איז גרעסער ווי נאך סוכות. הלל והודאה, נישט די נרות, בלייבן א קביעות, און מ'זאל זיי זאגן מיט פייער, צוזאמען מיט חברים.

ענינים: זריזות און די ווערט פון צייט · זאת חנוכה · די חנוכה ליכט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט