ביכורים - Bringing the Fruit of ראשית to the Place of ראשית

פרטים: כי תבא תש"ס (1999–2000) ענגליש 59 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ביכורים, די ערשטע צייטיגע פירות, ווערן געברענגט צום בית המקדש, דעם ארט וואו די בריאה האט זיך אנגעהויבן, און פון דארט מאנט ער מ'זאל זיך אויפכאפן אין אלול און אויסנוצן די ימי התשובה פאר ראש השנה.

דער משגיח עפנט מיט דער מצוה פון ביכורים און מיט דעם ענין אז ניצוצות פון קדושה זענען באהאלטן אין יעדע זאך וואס א מענטש עסט און באנוצט, און יעדער ניצוץ איז צוגעבונדן צו זיין אייגענער נפש. דורך דעם בעל שם טובס פשט אין "רעבים גם צמאים" און דורך לקט שכחה ופאה ווייזט ער אז א זאך קומט צו דעם מענטש וועמענס טבע עס פאסט. רש"י דערציילט פון דער פייג וואס ווערט צייטיג פאר אלע אנדערע; אזא "משכים" ברענגט מען צום בית המקדש, דעם ערשטן פונקט פון דער בריאה, און מ'גיט עס די כהנים, וואס זענען זריזים. ראש השנה איז די זעלבע התחלה אין זמן, און דערפאר דארף מען זיך אויפוועקן אין אלול, דעם מידן סוף פון יאר. דערנאך שטעלט ער אויס פיר תקופות פון תשובה, 30, 40, 52 און 122 טעג, וואס זענען מרומז אין די פסוקים פון וילך, נצבים און האזינו, און ער טייטשט די 122 פסוקים פון כי תבא אלס א תוכחה אויפן פארגאנגענעם יאר וואס מ'האט פארשפילט.

ענינים: חודש אלול · תשובה · עבודה בגשמיות · זריזות און די ווערט פון צייט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט