קיום המצות במחשבה דיבור ומעשה. אע"פ שהתורה לבוש לנשמה היא יותר גדול ממנה. התורה נשתלשל למטה עד שיש באפשריות של המוח גשמי להשיג אלקות.
פרטים: פרק ד ענגליש 47 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס די לבושים פון תורה ומצות זענען גרעסער פון דער נשמה וואס זיי באקליידן, און ווי אזוי דער אייבערשטער האט מצמצם געווען זיין רצון און חכמה אין דער תורה, אז א מענטשליכער שכל זאל עס קענען כאפן.
דער משגיח חזר'ט איבער דעם תניא אז א איד מקיים די מצות במחשבה דיבור ומעשה, און די דריי ווערן לבושים פאר דער נשמה. ער ווייזט ווי אזוי מחשבה איז א טייל פון דער מצוה, בפרט וואו די תורה זאגט דעם טעם, ווי ביי ציצית וואס נעמט ארום אלע תרי"ג מצות, און ביי סוכה. א געווענליכער לבוש איז טפל צום מענטש, אבער דא איז דער לבוש גרעסער, ווייל די תורה איז אלקות ממש. דערנאך שטעלט ער אוועק אז דער טייל נשמה אין גוף איז נאר דער אונטערשטער טייל, ווי ער ערקלערט פון יבום און חליצה, און אין איר שורש איז די אידישע נשמה נאך העכער פון דער תורה. ווייל דער אייבערשטער און זיין חכמה זענען איינס, קען דער שכל אים נישט כאפן; ס'איז א גאנץ אנדער סוג, אזוי ווי מ'קען נישט הערן א בילד. מיט חסד האט דער אייבערשטער אראפגעברענגט די תורה אין מושגים פון עולם הזה, ווי וואסער וואס ווערט אייז, ווי ראדיום איינגעוויקלט אין בליי, און ווי שלמה המלך'ס קייט פון משלים.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · דער כח און די מעלה פון תורה · טעמי המצוות און דער כח פון א מצוה