שלשה לבושים לנפש אלקות - מחשבה' דיבור' ד ומעשה. חב"ד- השגת התורה' אהבה' יראה.
פרטים: ענגליש 50 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט דעם תניא אז די נפש האלקית איז מלובש אין מחשבה, דיבור און מעשה פון די תרי"ג מצוות, אז איר חב"ד איז מלובש אין לימוד התורה, און אז אהבה און יראה זענען דער שורש פון די מצוות עשה און לא תעשה.
דער משגיח לערנט תניא פרק ד: חוץ די צען כחות האט די נפש האלקית דריי לבושים, מחשבה, דיבור און מעשה. לויט דעם אריז"ל דארף יעדער איד מקיים זיין אלע תרי"ג מצוות אין די דריי אופנים; זיי וועבן זיין מלבוש אין גן עדן און זענען כנגד זיינע אברים, און א מצוה וואס ער האט קיינמאל נישט געטון איז א פעלנדיגער אבר, בשעת גיהנם וואשט נאר אפ די עבירות. וואס מ'קען נישט טון במעשה, דארף מען כאטש לערנען און רעדן דערפון. דער שכל ווערט מלובש אין השגת הפרדס פון דער תורה, יעדער לויט דעם שורש פון זיין נשמה, וואס ער ברענגט צו מיטן ווילנער גאון און מיטן בית יוסף ביים אריז"ל'ס שיעורים. אהבה איז דער שורש פון די מצוות עשה און יראה פון די לא תעשה, ווי דער רמב"ן ערקלערט. די רמ"ח מצוות זענען די "אברים דמלכא"; א מענטשליכער אבר איז נאר באמת אן אויג אדער א הארץ ווען ער דינט דעם אויבערשטן, ווי דער מדרש פונעם אייזל אן א הארץ ווייזט. צום סוף מאכט ער א חילוק צווישן יראת העונש און די העכערע יראה פון בושה פאר דער גדלות פונעם בורא.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · טעמי המצוות און דער כח פון א מצוה · מחשבה און דער כח הדיבור