ע"י לימוד תורה - כביכול תופס ה' בתוכו' וה' מתיחד בו ביחוד עצום ונפלא.
פרטים: פרק ה ענגליש 46 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט תניא פרק ה: ווען א איד פארשטייט באמת א שטיקל תורה, נעמט ער ארום די תורה און די תורה נעמט אים ארום, און וויבאלד דער אייבערשטער האט זיך אריינגעשטעלט אין דער תורה, איז דאס א יחוד מיטן אייבערשטן וואס קיין מצוה און קיין מלאך דערגרייכט נישט.
דער משגיח חזר'ט קודם איבער א שטיקל פונעם בעל התניא וועגן צען אידן: די שכינה רוט אויף יעדע צען אידן, און ווען זיי זיצן ליידיג, דריקן זיי, כביכול, די שכינה. ער ברענגט פונעם מגיד פון מעזריטש אז א מלאך וואלט פארברענט געווארן צווישן צען אידן. דערפאר הייסט דער בעל התניא פשוטע אידן לערנען די אגדות פון עין יעקב, וואו די העכסטע סודות התורה זענען באהאלטן. אין פרק ה ערקלערט ער אז א מצוה נעמט ארום דעם מענטש נאר פון אינדרויסן, אבער תורה וואס מ'פארשטייט מיטן שכל איז א טאפלטער יחוד: ער נעמט ארום דעם ענין און דער ענין נעמט אים ארום. הגם קיין מחשבה קען נישט תופס זיין דעם אייבערשטן, האט ער זיך איינגעוויקלט אין די הלכות ווי א ראדיאקטיווע זאך אין בליי, און ווער עס פארשטייט א הלכה כאפט דעם רצון השם. דערפאר הייסט תורה מזון און מצוות לבושים. צום סוף רעדט ער וועגן סוכה וואס איז מקיף, און דער תורה פון שמחת תורה וואס איז פנימי.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · דער כח און די מעלה פון תורה