ביאור האיך התאוות באים מהלב אל המח. מלחמת שני מלכים על הגוף.

פרטים: פרק ט ענגליש 53 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען תניא פרק ט ערקלערט דער משגיח אז די תאוות הייבן זיך אן אין דעם לינקן חלל פונעם הארץ און גייען ארויף צום מוח, בשעת קדושה הייבט זיך אן אין מוח און קומט אראפ צום הארץ, און אז די צוויי נפשות האלטן אין א מלחמה ווי צוויי מלכים איבער דער קליינער שטאט פונעם גוף.

דער משגיח חזר'ט איבער די צוויי יצרים און לערנט תניא פרק ט: די נפש הבהמית וואוינט אין דעם בלוט פונעם לינקן חלל פונעם הארץ. מיט א משל פון א מענטש וואס זעט אן אייז קרים ווייזט ער אז א תאוה הייבט זיך אן אין הארץ און שיקט דעם מוח עס אויסצופירן, בשעת אהבה און יראה דארפן זיך אנהייבן מיט דעם וואס דער מוח טראכט אין דער גדלות פון השם, און ערשט דערנאך ווערט דאס הארץ אנגעצונדן. ער ברענגט א ראיה פון "ויאמר דוד אל לבו" קעגן "ויאמר המן בלבו", און ער איז מסביר דעם איסור פון דם אז מ'זאל נישט פארשטארקן די אייגענע נפש הבהמית. דערנאך ווייזט ער דעם זעלבן סדר אין די ברכות פון קריאת שמע, רעדט פארוואס דער תניא שטעלט כעס צום סוף און ווי זעלטן כעס איז באמת לשם שמים, און באשרייבט די מלחמה פון די צוויי מלכים איבערן גוף, מיט אברהם אבינו און די פיר מלכים און די מלחמה קעגן חמץ. צום סוף רעדט ער פון דעם רצון פון דער נפש האלקית אליין צו הערשן, און פון דעם תענוג וואס איז אין מוח.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · אהבת השם און דביקות · דער יצר הרע און נסיונות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט