רצון הנפש האלוקות הוא שהגוף יהיה בטל לה לגמרי. חילוק בין אהבה עזה לאהבה רבה. רצון הפנימי של היצה"ר הוא שיהיה מנוצח.
פרטים: פרק ט ענגליש 1 שעה 2 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט תניא פרק ט און ערקלערט אז די נפש האלקית וויל אז דער גאנצער גוף זאל זיין אינגאנצן בטל צו איר, ער מאכט א חילוק צווישן אהבה עזה און אהבה רבה, און ווייזט אז דער פנימיות'דיקער רצון פונעם יצר הרע איז אז מ'זאל אים באזיגן.
דער משגיח לערנט נאכאמאל דעם סוף פון תניא פרק ט. ער עפנט מיטן פסוק אין קהלת וועגן א קליינע שטאט וואס א גרויסער מלך באלאגערט, און א ארעמער חכם ראטעוועט זי: די שטאט איז דער גוף, און די צוויי נפשות זענען צוויי מלכים וואס קריגן זיך אויף אים. די נפש האלקית וויל אז יעדער אבר זאל זיין בטל צו איר ווי א פען צום שרייבער אדער א מרכבה צום רייטער, מיט מוח, הארץ, דיבור און מעשה אלעס פאר השם יתברך. ער ערקלערט אז דער חלל הימני פונעם הארץ זאל איבערגיסן אין חלל השמאלי און איבערמאכן זיינע תאוות, און ער מאכט א חילוק צווישן אן אהבה עזה וואס גייט אוועק און אן אהבה רבה, א תענוג אין מוח אליין. ער שילדערט צדיקים וואס יעדעס ווארט און יעדע באוועגונג איז געווען פאר השם יתברך, מיט משלים פון דניאל, יוסף, פרעה'ס איבערגעקערטע הארץ, דעם סאטמארער רב, דעם אריז"ל און דעם מגיד. צום סוף ברענגט ער דעם משל פונעם זוהר אז דער יצר הרע וויל באמת אז מ'זאל אים באזיגן.
ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · אהבת השם און דביקות · דער יצר הרע און נסיונות · ענוה און ביטול