יש צדיק שמדריגתו למעלה מדורו. ביאור חילוק בין צדיק וטוב לו לצדיק ורע לו.

פרטים: פרק י ענגליש 51 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען תניא פרק י ערקלערט דער משגיח דעם חילוק צווישן א צדיק וואס האט איבערגעקערט זיין רע צו טוב און א צדיק וואס עס בלייבט נאך אין אים א באהאלטענער שמץ רע, און ער רעדט וועגן די ספעציעלע צדיקים, העכער פון זייער דור, וואס האבן שוין נישט קיין יצר הרע.

דער משגיח עפנט תניא פרק י און זאגט אז דא הייבט דער בעל התניא אן צו ענטפערן די קשיות פון פרק א: וואס איז צדיק וטוב לו און צדיק ורע לו. ס'זענען דא צדיקים וואס האבן נישט קיין יצר הרע, ווי דוד המלך וואס זיין הארץ איז געווען "חלל", ליידיג. ער רעדט וועגן די ספעציעלע צדיקים וואס זענען אראפגעקומען נאענט צו ימות המשיח, דער אריז"ל און די צדיקים פון דעם בעל שם טוב'ס צייט, וואס האבן געדענקט זייערע פריערדיגע גלגולים, און ער ערקלערט פארוואס א פשוטער מענטש פארגעסט: כדי ער זאל האבן בחירה. פרעה האט פארלוירן זיין בחירה אלס שטראף, און א מעשה מיטן צאר ניקאלאי ווייזט אז אפילו דער מפלה פון א רשע קען מקדש שם שמים זיין. א צדיק שאינו גמור טרייבט אוועק דעם רע, אבער ווי דוד ביי אבימלך גייט עס אוועק פון זיך אליין און קען צוריקקומען. א צדיק גמור האט איבערגעקערט דעם רע און עקלט זיך מיט תענוגי עולם הזה, ווי דער אפטער רב, חוץ וואו די הנאה אליין איז די מצוה, ווי ביי אכילת מצה.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז)

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט