צדיק ורע לו - עוד יש לו שייכות אל הרע. “ראיתי בני עליה והמה מועטים” - זה צדיק וטוב לו. ביאור ענין יחוד קובהו"ש.

פרטים: פרק י ענגליש 48 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען תניא פרק י און יא ערקלערט דער משגיח די מדריגות פון צדיקים, פארוואס די העכסטע הייסן "בני עליה", וואס עס מיינט צו מייחד זיין קודשא בריך הוא מיט דער שכינה, און די אסאך מדריגות פון א "רשע וטוב לו".

דער משגיח לערנט ווייטער תניא פרק י. א צדיק וואס טוט קיינמאל נישט קיין עבירה אבער האט נאך א קליין שטיקל רע, איז א "צדיק שאינו גמור", און די מדריגה טיילט זיך אויף אין אסאך מדריגות; דאס זענען די ח"י אלף צדיקים פון דער גמרא. די "בני עליה" פון רבי שמעון בר יוחאי, וואס זענען ווייניג, האבן איבערגעדרייט דעם רע צו טוב. דער תניא ברענגט א צווייטן טעם פאר דעם נאמען: זיי דינען נאר פאר צורך גבוה, נישט אפילו כדי צו שטילן זייער אייגענעם דארשט צום אייבערשטן. דער משגיח ערקלערט "לשם יחוד": די שכינה אין כלל ישראל איז די כלה, הקב"ה איז דער חתן, און דער צדיק פאראייניגט זיי. ער שמועסט אויס דעם סדר פון משפיע און מקבל אין דער בריאה, ווי די סטרא אחרא כאפט צייטווייליג אוועק א זיווג וואס איז באשערט, ארץ ישראל, און דוד המלך מיט בת שבע. דערנאך, אין פרק יא, ערקלערט ער דעם "רשע וטוב לו", פארוואס א הרהור עבירה קען זיין ערגער פון אן עבירה, און די אסאך מדריגות פון דעם רשע.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · די שכינה און גלות השכינה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט