Shabbos - A Day That Sings For Itself

Intro.to the תפילות of שבת

פרטים: ענגליש 28 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אלס הקדמה צו די תפילות פון שבת ערקלערט דער משגיח אז תפילה איז די עבודה שבלב וואס בינדט אונז צו די אבות, און אז שבת, דער זיבעטער, איז דער טאג וואס זינגט אליין.

דער משגיח עפנט מיט דער מצוה צו דינען השם יתברך מיטן הארץ, וואס חז"ל רופן תפילה. די אבות האבן מתקן געווען די דריי תפילות, די קרבנות זענען כנגד זיי, און די אנשי כנסת הגדולה האבן מתקן געווען דעם נוסח; די ערשטע ברכה בינדט אונז צו די אבות. ער ברענגט די מחלוקת פונעם רמב"ם און רמב"ן אויף דער מצוה פון תפילה יעדן טאג, און ער שטעלט זיך אז תפילה דארף זיין מיט כוונה, צו וויסן דעם טייטש און אריינלייגן דאס הארץ. תפילה האט אן אנע עמקות, און דער אריז"ל שרייבט אז יעדע תפילה ביז משיח איז אנדערש. ער רעדט וועגן דאווענען אן כוונה, בפרט ביי דער ערשטער ברכה. אויך דאס לערנען ספר בראשית בינדט צו די אבות. שבת, דער טאג פון עבודת השם, לאזט אוועק די צוועלף וואכעדיגע ברכות כנגד די שבטים און גייט ארויף צו די אבות. קבלת שבת ענדיגט זיך מיט מזמור שיר ליום השבת: שבת זינגט אליין, ווייל דער זיבעטער טאן מאכט גאנץ די הארפע פון דער בריאה.

ענינים: קבלת שבת און שבת צו נאכטס · כוונה אין דאווענען · קדושת שבת · ניגון און שירה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט