A Month of תחיית המתים
פרטים: ניסן תשס"ד (2003–04) ענגליש 52 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז ניסן איז דער חודש פון תחיה, וואו דער רבונו של עולם באנייט אלעמאל זיין כוונה פאר א שלימות'דיגע וועלט, און ער ווייזט ווי אזוי די מצה, א שליסל פון חסד פון א וועלט העכער זמן און מקום, עפנט א איד צו דער באנייונג.
דער משגיח עפנט אום כ"ה אדר, און ער דערמאנט די מחלוקת אין דער גמרא צי די וועלט איז באשאפן געווארן אין תשרי אדער אין ניסן. ער לייגט צו אז ווען ס'שטייט אז דער אייבערשטער האט חרטה, רעדט די תורה אויף אונזער שפראך, ווייל אלעס איז געווען אין זיין פלאן. דערנאך שילדערט ער ניסן ווי א רייע פרואוון צו א שלימות'דיגע וועלט: אדם הראשון; אברהם אבינו, די נשמה פון פרילינג, און יציאת מצרים, וואס דער עגל האט קאליע געמאכט; דער משכן, וואס נדב ואביהוא האבן קאליע געמאכט; און א פערטער ניסן פון משיח וואס וועט מצליח זיין. פונעם משכן וואס מ'האט זיבן טעג אויפגעשטעלט און צולייגט לערנט ער אז מ'טאר זיך קיינמאל נישט מייאש זיין נאך א פאל. ניסן איז א חודש פון חסד, אבער א איינגעצוימטער חסד, וואס ער ווייזט אן ביי דער רעכטער האנט, ביים לוח פון דער לבנה וואס מ'גלייכט אויס מיט דער חמה, און ביי שבת אין דער מיט. די מצה איז דער שליסל וואס עפנט די טויערן פון חסד; איר גימטריא, דריי מאל מ"ה, ווייזט אז זי קומט פון א וועלט העכער זמן און מקום, נישט ווי ברויט. ער ענדיגט אז פסח איז די ראשית, דער ברית פון א איד מיטן אייבערשטן, מיט א מעשה וועגן מתפלל זיין אויף א כשר'ן פסח.
ענינים: חודש ניסן · מצה, מיכלא דמהימנותא · אברהם אבינו