The Rejuvenation of the World and of Mankind

פרטים: ניסן תשס"ז (2006–07) ענגליש 37 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ראש חודש ניסן, ווען דער מענטש איז באשאפן געווארן, איז יעדעס יאר א צייט ווען די וועלט ווערט באנייט, און א איד דארף זיך מיט איר באנייען, ווערן אן אמת'ער אדם, און זיך צובינדן צום רבונו של עולם מיט דער אמונה פון פסח.

דער משגיח עפנט מיט דער שיטה אז די וועלט און דער מענטש זענען באשאפן געווארן אין ניסן, און ער שילדערט דעם רבונו של עולמ'ס ערשטן פלאן: א פולקומע וועלט אן מיה, אן קרענק און אן מיתה. אדם הראשון האט עס קאליע געמאכט מיטן חטא פון עץ הדעת; דער אייבערשטער האט אנגעהויבן פון דאס ניי ביי יציאת מצרים און אויסגעקליבן כלל ישראל, און דאס איז קאליע געווארן מיטן עגל; דערנאך האט ער די קדושה אריינגעשלאסן אינעם משכן, וואס איז אויפגעשטעלט געווארן ראש חודש ניסן, און דאס האט זיך געענדיגט מיטן חורבן. מ'האט א הבטחה אויף א פערטן ראש חודש ניסן. דער משגיח ערקלערט אז דאס איז א לימוד: נאך יעדן דורכפאל הייבט מען אן פון דאס ניי. דערנאך שילדערט ער ווי די וועלט לעבט אויף יעדן ניסן, און רופט יעדן איינעם זיך צו באנייען, צו הערשן איבער די בהמה'שע מדות פון זיין מזל און ווערן אן אדם. פסח, דער יום טוב פון אברהם אבינו, איז די צייט פון אמונה: דער קשר פון חתן און כלה מיטן רבונו של עולם, וואס מ'עסט אין דער מצה און מ'גיט איבער צו די קינדער.

ענינים: חודש ניסן · התחדשות אין עבודת השם · אדם הראשון און גן עדן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט