bachurim BHB

פרטים: בהר בחקתי תשע"ג (2012–13) אידיש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז כשר'ע מאכלים קומען פון קליפת נוגה און עס געפינען זיך אין זיי ניצוצות און חלקי נשמות וואס א איד הייבט אויף ווען ער עסט ערליך מיט א ברכה, און פונעם ערשטן פרק תניא שטעלט ער אפ דעם חילוק צווישן די גוטע מידות פון א איד, וואס קענען זיין לשם שמים, און דעם חסד פון די אומות, וואס זיי טוען פאר זייער אייגענעם כבוד.

דער משגיח חזר'ט איבער אז אנטקעגן דער קדושה זענען פארהאן פיר קליפות: דריי קליפות הטמאות וואס מ'קען נישט מהפך זיין, און קליפת נוגה וואס מ'קען מהפך זיין לטוב. דאס בלוט און די מידות פון א איד קומען פון נוגה, און ביי א גוי פון די דריי קליפות הטמאות; אזוי אויך קומען מאכלות אסורות פון די קליפות הטמאות און כשר'ע מאכלים פון נוגה. א איד וואס עסט ווי א איד, מיט א ברכה, רואיג און לשם שמים, הייבט אויף דאס עסן. ער דערציילט ווי דער ישמח משה האט אמאל געגעסן א שמאטע אן צו מערקן, ער ערקלערט די ניצוצות און נשמות וואס זענען באהאלטן אין מאכלים, פארוואס פיש דארף נישט קיין שחיטה, און אז מ'דאנקט השם יתברך פארן גוטן טעם איז דאס אליין א ברכה. נאך א מעשה מיט א יונגן צדיק וואס האט פארקויפט בראנפן, מוטשעט ער די בחורים צו מאכן ברכות מיטן טייטש, ער ווארנט וועגן מאכלות אסורות, און ער ענדיגט מיטן ערשטן פרק תניא וועגן דעם מקור פון די גוטע מידות פון א איד און דעם חסד פון די אומות וואס זיי טוען פאר זיך אליין.

ענינים: כשרות און קדושת האכילה · עבודה בגשמיות · קדושה און קליפה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט