Toldos

פרטים: תולדות תשע"א (2010–11) אידיש 38 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט די בחורים אז יעדער טאג און יעדע תפילה איז א נייע בריאה מיט אירע אייגענע תיקונים, און דערפאר דארף מען מקדש זיין דעם אנהייב פונעם טאג, פונעם דאווענען און פונעם לערנען, ביז דעם ערשטן דיבור, מחשבה און ראיה, און אפילו דעם אידישן נאמען.

דער משגיח קומט צוריק צו זיין ווארענונג נישט צו רעדן פארן דאווענען, חוץ גוטע און הייליגע דיבורים, און זאגט די בחורים צו דאווענען פאמעלעך און מיט זייער ישיבה. ער שילדערט דאס דאווענען ווי א ארויפגיין דורך די עולמות עשיה, יצירה און בריאה ביז שמונה עשרה פארן מלך, און דערנאך א אראפגיין וואס ברענגט אראפ די שפע, און ביי יעדן שטאפל זאגט מען א קדיש; דערפאר טאר מען נישט איבערהיפן מיט א קביעות. ער רעדט וועגן דעם העכערן שבת'דיגן דאווענען און אז א בעל תפילה דארף הויבן דעם עולם, מיט א מעשה פונעם צאנזער רב. יעדער טאג, ערקלערט ער, איז א נייע וועלט מיט נייע תיקונים, ממילא קען מען א פארפעלטע תפילה נישט מתקן זיין. דער אנהייב טראגט די גאנצע זאך, אזוי ווי ביים שרייבן א ספר תורה לשמה, ביים לערנען און ביים דאווענען. דערפאר זאגט מען מודה אני באלד, די ערשטע ראיה זאל זיין הייליג, און א איד זאל גערופן ווערן ביי זיין אידישן נאמען וואס האלט אין זיך זיין שליחות.

ענינים: סדר התפילה · בחורים אין ישיבה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט