tazria pesach

פרטים: תזריע תשע"א (2010–11) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ניסן און פסח זענען די צייט פון התחדשות און די נקודה פונעם אנהייב, דער יום טוב פון אברהם אבינו און פון אמונה, און אז די מצה איז פול מיט שמות הקדושים פון אמונה און גאולה.

דער משגיח עפנט מיט פרשת החודש: ניסן איז דער חודש פון התחדשות, ווען אידן זענען געווארן א פאלק, און לויט די הלכה איז די וועלט באשאפן געווארן אין ניסן. די טבע ווערט אויך לעבעדיג אין ניסן; די פייגעלעך קומען צוריק און פילן די לופט מיט געזאנג, און ער ערקלערט פארוואס דער פרימארגן הייסט צפרא און די נאכט רמשא. פון די דריי רגלים זענען שבועות און סוכות העכער, פונדעסטוועגן איז נאר ביי פסח דא כרת, ווייל פסח איז די נקודה, דער אנהייב און דער קשר מיטן רבונו של עולם, אזוי ווי אברהם אבינו, וואס די ערשטע ברכה הייסט אויף אים מגן אברהם. פסח דארף מען דאווענען און זאגן הלל מיט א פרישקייט, און ס'איז א סארט תחיית המתים. ס'איז דער יום טוב פון אמונה: מצה איז מיכלא דמהימנותא, פול מיט שמות פון אמונה און גאולה. צום סוף ברענגט ער די גימטריא פון לחם און מצה, און ער רופט אויף צו פראווען פסח מיט קדושה און מיט אכטונג.

ענינים: פסח און חודש ניסן · חודש ניסן · מצה, מיכלא דמהימנותא · התחדשות אין עבודת השם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט