Bachurim Vayera
פרטים: וירא תש"ע (2009–10) אידיש 34 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט די בחורים אז ווען מ'קומט פרי און מ'טוט מיט זריזות ווייזט מען אז די עבודה איז חביב, דאס עפנט אויף די שערים אין הימל, און דאס איז דער ספעציעלער תפקיד פונעם לעצטן דור פאר משיח.
דער משגיח עפנט מיט א בריוו פון רבי יונתן אייבשיץ, וואס שרייבט אז זיין חלק פון זיין גאנצער מי איז די צייט וואס ער שטייט פאר השם יתברך אין תפילה, הגם אז מ'האט געלאכט פון זיין לאנג דאווענען. ער פרעגט פארוואס א גאון אין לערנען זאגט אזוי, און ענטפערט אז דאווענען איז דבקות, און ער מוטשעט זיך אז מ'זאל דאווענען צוזאמען מיטן ציבור. דערנאך ברענגט ער די גמרא אין סוף סוכה וועגן משמר בלגה, וואס זייער חלון אין בית המקדש איז פארמאכט געווארן ווייל זיי זענען שפעט געקומען, און ער איז מסביר אז שפעט קומען ווייזט אז די עבודה איז נישט חביב, ממילא ווערן די שערים אין הימל פארמאכט. דאס טראגט ער אריבער אויף די בני דן, וואס זענען געבליבן הינטער דער מחנה און עמלק האט זיי געשלאגן, און זאגט אז אונזער דור, דער לעצטער, דארף מתקן זיין זייער פגם מיט זריזות, וואס ברענגט משיח שנעלער. ער ענדיגט מיט די נשמות וואס פלעגן קומען צום חידושי הרי"ם ערב שבת, און איינע איז געקומען צו שפעט.
ענינים: זריזות און די ווערט פון צייט · די עבודה פונעם לעצטן דור · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת