Bachurim Lech Lecha

פרטים: לך לך תש"ע (2009–10) אידיש 35 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט מיט די בחורים, פון א בריוו פונעם בעל התניא, פארוואס א ציבור דארף דאווענען הויך, צוזאמען און ווארט ביי ווארט ארום א פאסיגן חזן.

דער משגיח גייט ווייטער פון לעצטע וואך וועגן תפילה. ער דערמאנט דעם רמב"ן אז די וועלט איז באשאפן געווארן כדי אידן זאלן דאווענען און הויך מכריז זיין אז זיי זענען השם'ס באשעפענישן, און דעם בעל התניא וואס איז מעורר צו דאווענען הויך ארום דעם חזן. דערנאך לערנט ער א בריוו וואו דער בעל התניא בעט זיינע חסידים צו דאווענען צוזאמען, ווארט ביי ווארט, אזוי ווי אידן האבן געזאגט שירת הים. כדי צו ערקלערן פארוואס, ווייזט ער אז יעדעס ווארט פון דאווענען האט גרויסע טיפקייט: לשון הקודש איז די שפראך פון רבונו של עולם, צדיקים רעדן א הייליגע שפראך וואס אנדערע פארשטייען נישט, ווי א מעשה פונעם צאנזער רב ביים רוזשינער ווייזט, און דער חתם סופר ברענגט פונעם בעל שם טוב אז יעדעס ווארט איז א היכל. ער רעדט ווער עס דארף גיין צום עמוד, די תקנות פונעם בעל התניא פאר חזנים, ווי דער עולם און דער חזן שטארקן איינער דעם אנדערן אזוי ווי די מלאכים, ענטפערט די וואס האבן טענות אויף הויך דאווענען, און שליסט מיט א מעשה פון ר' אהרן קארלינער און א רוף צו דאווענען הויך מיטן נוסח אן צו שטערן אנדערע.

ענינים: דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת · כוונה אין דאווענען

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט