Erev Shabbos Masei

פרטים: מסעי תשע"א (2010–11) אידיש 15 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס א רוצח ווערט געשיקט אין די ערי הלוים: יעדעס לעבן איז א שירה צום אייבערשטן, דער רוצח האט איבערגעהאקט דעם ניגון פון א צווייטן, און די לוים, די בעלי שירה, וועקן אויף זיין חיות, אזוי ווי שבת טוט פאר יעדן איד.

דער משגיח עפנט מיט א שם משמואל אין נאמען פון זיין טאטן דעם אבני נזר: א רוצח האט צוגענומען חיות פון א צווייטן, דערפאר נעמט מען פון אים צו זיין חיות, און ער דארף גיין אין די ערי הלוים כדי די לוים זאלן אים משפיע זיין חיים. כדי דאס מסביר צו זיין לערנט ער אז די גאנצע בריאה זינגט שירה צום רבונו של עולם מיט די זיבן קולות פון מזמור כ"ט, און א מענטשנס לעבן אליין איז זיין שירה. דער רוצח האט איבערגעהאקט דעם ניגון פון א צווייטן איד, ממילא שווייגט זיין אייגענע שירה, אזוי ווי די זון וואס יהושע האט אפגעשטעלט. דער ניגון פון די לוים איז צוגעשטעלט צו יעדע אידישע נשמה, אזוי ווי א טונינג-גאפל וואס מאכט שפילן א פיאנא און ווי דער צפון-ווינט האט געשפילט דוד המלך'ס כינור חצות לילה, און דערפאר וועקט עס אויף דעם רוצח. יעדע עבירה האט אין זיך א בחינה פון רציחה, און שבת, ווען גן עדן קומט אראפ, איז אן עיר מקלט וואס מאכט זינגען יעדע אידישע הארץ, בפרט די שבתות פון בין המצרים.

ענינים: ניגון און שירה · קדושת שבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט