ארץ ישראל שהוא "יהודי" שבארצות - שבתה שבת לה'
פרטים: בהר בחקותי תשמ"ג (1982–83) אידיש 1 שעה 21 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז ארץ ישראל איז דער "איד" צווישן די לענדער און דער שבת פון דער וועלט, דערפאר האלט זי שמיטה און יובל, און אז יובל, אזוי ווי שבועות, ברענגט יעדן איד צוריק צו זיין שורש אין דער תורה.
דער משגיח עפנט מיטן חתם סופר, וואס זאגט אז אין יובל וועלן מענטשן נישט דארפן עסן, אזוי ווי ביי מתן תורה, און ער פרעגט ווי אזוי דאס גייט צוזאמען מיט די ברכות פון בחקותי וואס רעדן פון עסן. דערנאך פרעגט ער פארוואס די ערד דארף בכלל רוען. יעדע זאך האט א גוף און א נשמה: אזוי ווי ס'איז דא א הבדלה צווישן א איד און א גוי, אזוי איז דא צווישן שבת און די וואכנטעג, און צווישן ארץ ישראל און חוץ לארץ. ארץ ישראל איז דער שבת פון דער וועלט; שמיטה איז איר שבת, און יובל איז איר יום כיפור און שבועות, א מדרגה העכער פון דער וועלט, וואו מ'עסט נישט. ארץ ישראל של מטה איז מכוון קעגן ארץ ישראל של מעלה, דער עולם הבא, און זי איז א ספר תורה וואו יעדער ארט האט א הלכה; יעדער איד איז אן אות. יובל, שבועות און די גאולה ברענגען יעדן איד צוריק צו זיין שורש, אזוי ווי ביי רות און עתניאל בן קנז. ער ענדיגט מיט בטחון, הכנה אין די ימי הספירה, די סגולות פונעם ספר חרדים, און כבוד שבת.
ענינים: שמיטה און יובל · קדושת ארץ ישראל