ארבעה דברים ששכח משה כי הם בחינת יובל

פרטים: בהר בחקותי תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 26 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די פיר זאכן וואס משה רבינו האט געמוזט פרעגן (דער מקלל, דער מקושש, פסח שני און בנות צלפחד) געהערן אלע צו דער באהאלטענער מדריגה פון יובל, וואס איז העכער פון שכל, און ער לערנט דערפון ארויס די קדושה פון יעדן איד.

דער משגיח עפנט מיט דער מחלוקת פון רבי עקיבא און רבי ישמעאל צי די פרטים פון דער תורה זענען געגעבן געווארן בסיני, און פרעגט פארוואס, לויט דעם תרגום יונתן, זענען פאראן פיר זאכן וואס משה רבינו האט נישט געוואוסט. דער קשיא פון רש"י, מה ענין שמיטה אצל הר סיני, פירט אים צו יובל: דער רמב"ן זאגט אז דער שער החמישים, וואס דאס איז יובל, איז נישט נתגלה געווארן צו משה. יובל איז כנגד די ערשטע צוויי אותיות פון שם הוי"ה, די עתיקא וואס מ'האט נישט קיין השגה דערין, און דארט גייט יעדער איד צוריק צו זיין שורש. יעדע פון די פיר זאכן האט א שייכות מיט יובל. די בנות צלפחד האבן געכאפט מיט הרגש וואס דער קאלטער שכל קען נישט; דער מקושש איז על פי דין געווען חייב, אבער ער האט עס געטאן לשם שמים; און דער מקלל, דער זון פון שלומית בת דברי, האט געשפעט פון דעם ניין טעג אלטן לחם הפנים ווייל ער האט אפגעלייקנט די קדושה פון דער אידישער מחנה. צום סוף רעדט ער וועגן דער תוכחה, די ימי הספירה און די הכנה צו שבועות.

ענינים: שמיטה און יובל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט