“איש על דגלו באותות” - לפי שורשו בתורה
פרטים: במדבר תשנ"ב (1991–92) אידיש 45 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
פון די דגלים אין מדבר ווייזט דער משגיח ווי א גוטער שכן ווירקט אויף דורות, אז יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה, און אז משה רבינו, וואס איז אליין א "מועד", האט געגעבן כלל ישראל א השגה אין שבת, אין די ימים טובים און אין קבלת התורה פון שבועות.
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס צוויי כללים ביי די חניות: שבט ראובן, וואס איז געווען שכנים מיט קורח, איז אריינגעשלעפט געווארן אין זיין מחלוקת, און שבט יששכר, שכנים מיט משה רבינו, האט שפעטער געהאט צוויי הונדערט ראשי סנהדראות, הונדערטער יארן נאך דעם מדבר, ווען אידן האבן שוין געארבעט אין ארץ ישראל. דערפון לערנט ער אפ אז ווער עס קלייבט צו וואוינען לעבן תלמידי חכמים, דאס ווירקט אויף דורות, און ער ברענגט דעם חפץ חיים'ס ווארט פארוואס ער איז א כהן. דערנאך ערקלערט ער "איש על דגלו באותות", אז יעדער איד איז אן אות אין דער ספר תורה. מיט די דריי ענינים פון ספר יצירה, זמן מקום און נפש, ווייזט ער אז שבת און די מועדים, דער משכן און דער תלמיד חכם הייסן אלע "מועד", און משה רבינו, דער הויפט פון זיי, איז געלעגן פארן אהל מועד און האט בפרט אויסגעלערנט די מועדים. משה'ס פרישות פון דער אשה ווייזט אז די תורה איז געווען זיין אשת חיל; פון דעם קומט ער צו דעם טאג וואס משה האט צוגעלייגט פאר מתן תורה, און וויאזוי זיך צוצוגרייטן צו שבועות און דאווענען מיט א פרישן קאפ.
ענינים: חברים און די סביבה · משה רבינו · הכנה צו קבלת התורה