הקשר בין מרגלים של יוסף' משה' ויהושע; ועבודתינו בימי הקיץ

פרטים: שלח תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 29 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח פארבינדט די דריי מאל מרגלים אין דער תורה, ביי די ברידער פון יוסף, ביי די שלוחים פון משה רבינו און ביי די שלוחים פון יהושע, מיט דעם נסיון פון קדושת עינים אין א מקום און א זמן פון טומאה, און לערנט דערפון ארויס די עבודה פון די חדשים תמוז און אב.

דער משגיח עפנט מיטן אור החיים, אז די מרגלים זענען נכשל געווארן ווייל זיי זענען געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן און נישט פון משה רבינו, און ער לערנט ארויס אז יעדער איד איז א שליח פונעם רבונו של עולם און דארף זיין מקושר מיטן משלח. ער ברענגט דעם אריז"ל אז יוסף'ס ווערטער "מרגלים אתם" האבן געמיינט אז די נשמות פון די שבטים וועלן שפעטער אריינגיין אין די מרגלים. דערנאך ערקלערט ער אז מצרים און כנען זענען די ערטער אויף דער וועלט וואס זענען מסוגל צו זנות, דערפאר זענען יוסף, די שבטים און אפילו אברהם אבינו דארט געפרואווט געווארן, און דערפאר איז די באהאלטענע קדושה פון ארץ ישראל געווען צוגעדעקט מיט א דיקע קליפה. כלב, יהושע און פנחס האבן אויסגעהאלטן דעם נסיון מיט ברכות, תפילה און דעם זכות פון צדיקים. תמוז און אב זענען כנגד די צוויי אויגן, ממילא איז זייער עבודה שמירת עינים, אזוי ווי די מצוה פון ציצית לערנט. ער גייט דורך די הלכות פון אבן העזר סימן כ"א, און ענדיגט מיט דער גרויסקייט פון שמירת הברית, פארבונדן מיט יוסף, מיט שבת און מיט תפילה.

ענינים: שמירת עינים · די מרגלים · שמירת הברית

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט