ביאור עמוק בענין שליחות המרגלים. שליחותינו בימי תמוז - שמירת עינים

פרטים: שלח תשמ"ב (1981–82) אידיש 1 שעה 25 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די מרגלים זענען געווען צדיקים וואס זענען געשיקט געווארן אריינצוברענגען קדושה אין א לאנד פון טומאה, און זיי זענען דורכגעפאלן ווען זיי האבן פארגעסן וועמענס שלוחים זיי זענען; אין תמוז און אב איז יעדער איד אזא שליח, וואס דארף היטן די אויגן און דערמיט ברענגען משיח.

דער משגיח עפנט מיט דעם חילוק צווישן ספר בראשית און שמות, וואו א צדיק שטייט קעגן א רשע, און ספר במדבר, וואו צדיקים אליין פאלן דורך: קרח, וואס זיין אויג האט אים פארפירט, און די מרגלים, וואס זענען ארויסגעגאנגען אט דעם טאג, ערב ראש חודש תמוז. לויט דעם אור החיים זענען זיי דורכגעפאלן ווייל זיי זענען געגאנגען אלס שלוחים פון די אידן, און נישט בטל צו משה רבינו און צום רבונו של עולם; יעדער איד איז א שליח פונעם אייבערשטן, און ער איז מצליח לויט ווי ער איז בטל צום משלח. דער אריז"ל לערנט אז די נשמות פון די שבטים זענען אריין אין די מרגלים זיי צו העלפן. דערנאך ברענגט ער דריי מאל מרגלים: די ברידער פון יוסף, די מרגלים פון משה און די מרגלים פון יהושע. יעדע זענען געשיקט געווארן אריינצוברענגען קדושה אין א לאנד פון טומאה, אזוי ווי יוסף און שרה האבן געטון אין מצרים. תמוז און אב זענען כנגד די צוויי אויגן; אונזער דור, מיט נסיונות וואס זענען קיינמאל נישט געווען, דארף היטן די אויגן דורך תורה, ציצית און תפילה, און אזוי קען מען ברענגען משיח.

ענינים: די מרגלים · שמירת עינים · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט