תפלו על המן שהוא לבן - טעם מנהג לאכילת חלב ב9 טעג

פרטים: דברים תשמ"א (1980–81) אידיש 1 שעה 21 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון דער תוכחה אויפן ווייסן מן ערקלערט דער משגיח אז די נידריגע טעג פון בין המצרים, און דער דור פון עקבתא דמשיחא, באהאלטן די גרעסטע חסדים, און אז דעם דורס ניסיון איז א עקידה: דינען דעם אייבערשטן מיט קשיות וואס מ'פארשטייט נישט, און זיך מחזק זיין איינער דעם אנדערן.

דער משגיח פרעגט פארוואס משה רבינו דערמאנט אין זיין תוכחה אז דער מן איז געווען ווייס. יעדע קאליר קומט פון הימל, און ווייס איז חסד פשוט; דער מן האט געשפייזט די אידן ווי מילך שפייזט א קינד, אן קיין מי, און זייער טענה איז געווען קעגן אן אפענעם חסד. פרשת דברים פאלט אין די ניין טעג, ווען אידן עסן מילכיגס כדי מעורר צו זיין די באהאלטענע חסדים אין די נידריגע טעג: וואו די קליפה איז די דיקסטע, איז די קדושה די גרעסטע, און דער חתם סופר זאגט אז די טעג וועלן ווערן ימים טובים. תשעה באב איז א מועד, און מ'נעמט דערפון מיט אז דער אייבערשטער איז מיט די אידן אין גלות. די היסטאריע האט אויך א תשעה באב: דער דור פון עקבתא דמשיחא, א צייט אן הרגש און מיט ריזיגע נסיונות. דער ניסיון איז ווי די עקידה, דינען דעם אייבערשטן טראץ די קשיות. מלאכיס לעצטע עצה איז אז יראי ה' זאלן זיך צוזאמענקומען און מחזק זיין, און מגילת רות, וואס קומט נאך אים, ווייזט אז חורבן קומט פאר מלכות בית דוד.

ענינים: די עבודה פונעם לעצטן דור · תשעה באב

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט