בסוף שובבי”ם מתקנים אפ' “מה שבהמה פגמה”
פרטים: משפטים תשנ"ב (1991–92) אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט אז ביים סוף פון שובבי"ם, ביי פרשת משפטים, דארף א מענטש זיין אזוי מתוקן אז אפילו זיינע בהמות און זיין ממון זאלן נישט מזיק זיין, און וואס העכער א מענטש שטייט אלץ מער פארלאנגט מען פון אים.
דער משגיח עפנט מיט די וואכן פון שובבי"ם, וואס דער לעצטער שבת דערפון איז משפטים, און מיט דער מעשה אין גמרא פון רבי פנחס בן יאיר'ס אייזל וואס האט נישט געוואלט עסן אומגעמעשרט'ע עסן: די קדושה פון א מענטש איז מתפשט אויף אלץ וואס געהערט צו אים. ער פרעגט פארוואס די גמרא לערנט ארויס אז "מבעה" איז אדם פון א פסוק וואס רעדט פון תשובה, און ער איז מסביר אז דער מענטש איז באשאפן ישר, בצלם אלקים, צו בויען און מתקן זיין; דער אדם אליין איז נישט מזיק, נאר די בהמה אין אים, און "אדם המזיק" מיינט דער וואס איז מתקן זיין היזק. פון קין'ס טענה צום רבונו של עולם, דער שומר פון דער וועלט, לערנט ער אז מ'דארף מאכן דעם אייבערשטן פאר א שומר, ווי אין "אלקי נצור" קעגן לשון הרע. ער טייטשט דעם משנה'ס לשון "הכשרתי" אז א מענטש איז אחראי אויף זיינע אייגענע מידות, און ער ווייזט פון זוהר, פון חז"ל און פונעם רמב"ם אז וואס מ'פארלאנגט וואקסט לויט די מדריגה, אזוי אז ביי בני תורה ביי משפטים ווערט א מדת חסידות א דין.