נסיונות של סוף גלות מצרים ונסיונות זמנינו

פרטים: שמות תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 9 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ווייזט אז צום סוף פון יעדן גלות, פונקט ווען די ישועה הייבט אן שיינען, ווערט עס נאך פינסטערער, אזוי ווי ביי יוסף'ס ברידער, ביי משה רבינו אין מצרים און אין אונזער דור, און ער רופט אז אידן זאלן ווייטער האפן אויף משיח.

דער משגיח עפנט מיטן סוף פון ספר בראשית: נאך צוויי און צוואנציג יאר וואס יוסף איז געווען באהאלטן, האט יעקב געשפירט א האפענונג אין מצרים, און פונקט דאן איז עס ערגער געווארן, שמעון און בנימין זענען צוגענומען געווארן און די שבטים האבן געשריגן "מה זאת עשה אלקים לנו", ביז "אני יוסף" האט אנטפלעקט אז אלעס איז געווען לטובה. ווען די ישועה דערנענטערט זיך, שטארקט זיך דער קטרוג. ספר שמות, דער ספר הגאולה, איז א חזרה דערויף אויף א גרעסערן אופן: משה רבינו קומט, דאס פאלק גלויבט, און די שעבוד ווערט שווערער. דער משגיח ווענדט דאס אן אויף זיין דור: די האפענונגען נאך די צוויי וועלט מלחמות און די געשעענישן אין ארץ ישראל, וואס די גדולים האבן נישט געוואלט אננעמען אלס גאולה, ווייל נאר א גאולה פונעם רבונו של עולם אליין איז נצחי. ער שילדערט די שוואכקייט פון דער היינטיגער פירערשאפט, אזוי ווי דתן ואבירם קעגן משה רבינו, און רופט אז מען זאל זיך נישט מייאש זיין נאר טראכטן און רעדן וועגן משיח. צום סוף רעדט ער וועגן די קיצים וואס זענען אדורך מיט אנטוישונגען, און לערנט אז דעם אמת'ן קץ ווייסט קיינער נישט.

ענינים: די צייט פון דער גאולה און דער קץ · ווארטן אויף משיח · גלות מצרים און די מכות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט