לטהרנו ולקדשנו - צריכים לשמור על האמונה ע"י שמירה ממאכלות אסורות
פרטים: שמיני תשל"ז (1976–77) אידיש 1 שעה 9 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז נאכדעם וואס די מצה פון פסח פלאנצט איין אמונה אין דעם גוף פון א איד, קומען פרשת שמיני און די ימי הספירה צו היטן די אמונה דורך זיך אפהיטן פון מאכלות אסורות, וואס זיי פארטמא'ן די נשמה און מאכן א איד משועבד צו די כוחות פון וועלכע השם יתברך האט אים ארויסגענומען פון מצרים.
דער משגיח עפנט מיט מצה: נישט אזוי ווי תפילין און מזוזה וואס רינגלען ארום דעם מענטש, נעמט מען די מצה אריין אין זיך און זי ווערט א חלק פונעם גוף, און פלאנצט איין אמונה. באלד נאך פסח ליינט מען פרשת שמיני, די שמירה פון דער אמונה דורך די דינים פון מאכלות אסורות. ער ברענגט פונעם בעל שם טוב אז די וואס האבן געפרעגט אויף תחיית המתים, איז עס געקומען ווייל זיי האבן געגעסן מאכלות אסורות, און דעם דין אז תפילין דארף מען שרייבן נאר אויף דעם עור פון א כשר'ע בהמה. פונעם רמב"ם ווייזט ער אז די סדרות פון ספירה האלטן כמעט דעם גאנצן ספר הקדושה און ספר הטהרה. דערנאך רעדט ער וועגן שמערצליכע פאסירונגען פון די לעצטע צייטן, און ער איז מחזק מיטן רמב"ם אז מ'טאר נישט זאגן אז ס'איז א מקרה, נאר ס'איז א רוף צו תשובה אין ענינים פון קדושה און כשרות. ער מאנט מער זהירות אין כשרות, דערציילט פונעם חתם סופר און פון א פאלשן שוחט, און ערקלערט מיט רש"י און דעם מדרש אז די פיר טמא'ע בהמות זענען די ארבע מלכיות: מאכלות אסורות מאכן בטל די פרייהייט פון יציאת מצרים, און א כשר'ער טיש איז א מזבח.
ענינים: כשרות און קדושת האכילה · מצה, מיכלא דמהימנותא