שהיו ליצני הדור אומרים. . . הגריעותא של ליצנות

פרטים: תולדות תשל"ז (1976–77) אידיש 1 שעה 10 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויסגייענדיג פון רש"י'ס "ליצני הדור", ערקלערט דער משגיח אז ליצנות איז דער שורש פון טומאה און דער היפך פון אמונה, און ער ווייזט עס ביי פרעה, ביים נחש און ביי עשו, קעגן דעם אמת פון אברהם, יעקב און משיח.

דער משגיח פרעגט פארוואס רש"י רעדט פון "ליצני הדור" און נישט פון די צדיקים פונעם דור, און ער ענטפערט פון די ספרים אז אמונה איז דער אנהייב פון קדושה און ליצנות איז דער אנהייב פון טומאה. א וויץ, ערקלערט ער, איז א געלעכטער אויף א זאך וואס איז אבסורד און נישט אמת; מיט ליצנות קען א מענטש אפלייקענען די מציאות, און אזוי האט פרעה אויסגעהאלטן איין מכה נאך די אנדערע. אמונה איז דער היפך: דער ניצוץ פון קדושה אין מענטש ציט אים צו א גרעסערער קדושה, אזוי ווי אלישע איז נמשך געווארן נאך אליהו, ווי א מאגנעט ציט אייזן. פון דעם רמב"ם אז משיח דארף נישט ווייזן קיין אותות ומופתים ערקלערט ער אז משיח, אזוי ווי אברהם אבינו און נישט ווי אליהו ביים כרמל, וועט ציען די וועלט נאר מיט דעם אמת פון זיינע ווערטער. עשו, וואס איז געבוירן געווארן זעכציג יאר נאך יצחק, איז דער שורש פון ליצנות. דערנאך ערקלערט ער יעקב'ס "מרמה" ווי א שעיר לעזאזל לויט נבואה, און ער שליסט מיט די ברכות פון דער פרשה.

ענינים: ספיקות אין אמונה און עמלק · יצחק, יעקב און עשו

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט