ביאור על "פני כל אחיו נפל'" וסמך לי' "אלה תולדות יצחק"

פרטים: תולדות תשל"ה (1974–75) אידיש 56 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויפן יסוד פונעם בעל הטורים אז נאך "על פני כל אחיו נפל" קומט "ואלה תולדות יצחק", ערקלערט דער משגיח פארוואס ישמעאל איז היינט אזוי גרויס געווארן אלס א סימן פון דער גאולה, און אז תורה, בפרט לערנען מיט אנדערע, און צדקה זענען די זאכן וואס ברענגען משיח.

דער משגיח עפנט מיטן בני יששכר: מ'לייענט ראש השנה די פרשה פון ישמעאלס הצלחה כדי מעורר צו זיין רחמים, ווייל אויב ישמעאל באקומט אזוי פיל ברכה ווייל ער איז א קינד פון אברהם, איז דאך זיכער די קינדער פון יעקב. ער ברענגט דעם בעל הטורים אז דער פאל פון ישמעאל קומט פאר "ואלה תולדות יצחק", די צמיחה פון משיח, און ערקלערט דעם נאמען פון דער סדרה: יעקב באקומט די ברכות אנגעטון אין עשו'ס בגדים. פון רבינו בחיי און דעם זוהר ווייזט ער אז דער גלות ישמעאל איז אין רוחניות דער שווערסטער, ווייל א שפחה ירשנט איר גבירה, און אז ישמעאל האלט ארץ ישראל מיט א ליידיגע מילה. ער ערקלערט אז א צייט פון קץ ברענגט א קטרוג, אז דער שלעכטער מצב פון דער וועלט איז א צוברעכן פאר'ן בויען, און אז ישמעאל ווערט גרויס כדי ער זאל פאלן. פון רש"י אויף ישמעאלס יארן לערנט ער אפ אז יעקבס יגיעה אין תורה האט גורם געווען ישמעאלס טויט, און ער מאנט תורה של חסד, לערנען מיט אנדערע, צדקה, מקרב זיין די וואס האבן נישט קיין יחוס, און אנצינדן א נייע ליכט אין כסלו.

ענינים: די סימנים פונעם דור פאר משיח · די גלותן און די מלכיות · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · דער כח און די מעלה פון תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט