משה רבינו מלמד איך להתפלל. נחיצות וחשיבות פסוקי דזמרה

פרטים: ואתחנן תשל"ד (1973–74) אידיש 1 שעה 18 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון פרשת ואתחנן ווייזט דער משגיח אז משה רבינו לערנט וויאזוי צו דאווענען, און ער ערקלערט פארוואס פסוקי דזמרה, די שירות פון דוד המלך וואס שניידן דורך א וועג פאר דער תפילה, זענען אזוי חשוב, דווקא ווייל זיי זענען ווייניגער א חיוב.

דער משגיח עפנט מיט דער צייט פון תפילה וואס הייבט זיך יעצט אן און ציט זיך ביז שמיני עצרת, און מיט משה רבינו'ס תפילות אריינצוגיין אין ארץ ישראל און צו זען דעם בית המקדש, דאס בית תפילה. משה רבינו לערנט אז מען דארף קודם מסדר זיין שבחו של מקום און ערשט דערנאך מתפלל זיין. דאס דאווענען האט דריי חלקים: קרבנות, פסוקי דזמרה און די תפילה פון התבוננות. אזוי ווי אן ארמיי וואס ברעכט דורך דעם שונא'ס פאזיציעס, שניידן די קרבנות און די שירות פון דוד, דער איש מלחמה, דורך די כחות וואס לאזן נישט דורך די תפילה. דער משגיח באקלאגט זיך אז אסאך שפרינגען איבער פסוקי דזמרה ווייל ס'איז ווייניגער א חיוב, און ער ענטפערט אז וואס ווייניגער א חיוב, אלס חשוב'ער איז עס, אזוי ווי ביי רבי פנחס בן יאיר. ער רעדט וועגן זאגן די שבחים צוזאמען, וועגן הלל הגדול און נשמת שבת, וועגן דאווענען מיטן ציבור בזמנו און מיט ווארעמקייט, און ער ענדיגט מיט מעשיות פונעם רבי ר' אלימלך און מיט א רוף אויסצונוצן יעדע מינוט אין קעמפ.

ענינים: פסוקי דזמרה · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת · כוונה אין דאווענען · משה רבינו

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט